چندي است كه پرداختن به مدلهاي بلوغ مديريت پروژه –من‌جمله OPM3موسسه PMI- رفته رفته در ميان پروژه‌هاي كشور جاي خود را باز كرده است .

مدلهاي بلوغ مديريت پروژه، ابزارهاي ارزيابي مهمي براي  اين حرفه به شمار مي‌روند. مدلهاي بلوغ، علاوه بر تعيين نقاط قوت و ضعف سازمان؛ زمينه را براي الگوگيريسازمان فراهم مي‌آورند. اين مدلها، رويه‌هاي مدون و روشني در اختيار دارند (know-what)،كه شامل دارايي‌هاي فني ناملموس مديريت پروژه نمي‌شوند (know-how). برخي ادعا کرده‌اند که مدلهاي بلوغ مديريت پروژه(MMs)مي‌توانند براي شرکت‌ها مزيت رقابتي ايجاد کنند ليكن در اين مقاله نويسندگان، به منظور ارزيابي اينکه آيا مدلهاي بلوغ يک مزيت رقابتي پايدار براي سازمان ايجاد مي‌کنند يا خير، از چهار چارچوب مبتني بر منابع استفاده مي‌کنند .در قلمرو مفاهيم استراتژيك، در نهايت نويسندگان اينگونه نتيجه مي‌گيرند که مدلهاي بلوغ، منجر به يک مزيت رقابتي موقت مي‌شوند، نه يک مزيت رقابتي پايدار. خلاصه آنكه يک مزيت رقابتي پايدار ريشه در ترکيب دانش چيستي‌ها(know-what) به همراه دانش چگونگي‌ها(know-how) دارد....